O Samaín

O Samaín, tamén coñecido como Noite de Bruxas ou Noite de Difuntos, é unha festa de orixen celta que se celebra principalmente nos Estados Unidos, Canadá, Irlanda, o Reino Unido e en países non anglosaxóns como México e Colombia na noite do 31 de outubro. Ten orixe na festividade celta do Samhain, que deriva do irlandés antigo e significa  fin do verán e a festividade cristiá do Día de Todos os Santos. En gran parte, é unha celebración secular aínda que algúns consideran que posúe un trasfondo relixioso. Os inmigrantes irlandeses transmitiron versións da tradición a América do Norte durante a Gran fame irlandesa de 1840.

O día asóciase a miúdo coas cores laranxa, negra e morada e está fortemente ligado a símbolos como a Jack-o'-lantern. As actividades típicas de Samaín son o famoso truco ou trato e as festas de disfraces, ademáis das fogueiras, a visita de casas encantadas, as bromas, a lectura de historias de medo e o visionado de películas de medo.

Os antigos celtas crían que a liña que une a este mundo co Outro Mundo estreitábase coa chegada do Samhain, permitindo os espíritos (tanto benévolos como malévolos) pasar a este. Os ancestros familiares eran invitados e homenaxeados mentres que os espíritos daninos eran alonxados. Crese que o uso de traxes e máscaras se debe á necesidade de escorrentar ós espíritos malignos. O seu propósito era adoptar a apariencia dun espíritu maligno para evitar ser danado. En Escocia os espíritos foron suplantados por homes xoves vestidos de branco con máscaras ou a cara pintada de negro.

O Samhain tamén era un momento para facer balance dos suministros de alimentos e do gando para prepararse para o inverno. As fogueiras tamén desempeñaron un papel importante nas festividades. Todos os outros lumes se apagaban e en cada fogar encendíase unha fogueira na cheminea. Os osos dos animais sacrificados lanzábanse á fogueira.

Outra práctica común era a adiviñación, que a miúdo implicaba o consumo de alimentos e bebidas.

Cando tivo lugar a ocupación romana dos dominios celtas a festividade foi asimilada por estes. Aínda que xa se celebraban os últimos días de outubro e primeiros de novembro unha festividade coñecida como a «festa da colleita», en honor a Pomona (deusa dos árboees frutais), mezcláronse ambas tradicións. As mazás eran moi populares e rapidamente formaron parte da celebración.

Nunha época na que predominaban as festividades «paganas», os papas Gregorio III (731–741) e Gregorio IV (827–844) intentaron suplantala por unha festividade cristiá (Día de Todos os Santos) que foi trasladada do 13 de maio ó 1 de novembro.

Samaín é unha das datas máis importantes do calendario festivo norteamericano. Algúns países latinoamericanos, coñecendo aínda esta festividade, teñen as súas propias tradicións e celebracións ese día, aínda que coinciden en canto ó seu significado: a unión do mundo dos vivos e do reino dos mortos. En Europa son moitas as cidades nas que os xoves decidiron importar o modo co que Estados Unidos concibe Samaín celebrándoo con festas e disfraces.